Drapieżni wydawcy

Zjawisko tzw. drapieżnych wydawców zostało zdefiniowane i opisane w 2010 r. w artykule Predatory Open-Access Scholarly Publishers autorstwa amerykańskiego bibliotekarza Jeffrey’a Bealla. Wśród nieuczciwych praktyk stosowanych przez tzw. "predatory journals" w celu czerpania zysków z opłat publikacyjnych, można wymienić m.in. – podawanie fałszywych informacji o zespole redakcyjnym, procesie recenzji, wskaźnikach cytowalności, czy podszywanie się pod renomowane periodyki naukowe.

W Liście dyrektora NCN ws. "drapieżnych czasopism" (predatory journals), opublikowanym 21 września 2018 r., Narodowe Centrum Nauki ostrzega, że "w sytuacjach, kiedy z całą pewnością uda się ustalić, że artykuł finansowany ze środków NCN został opublikowany w czasopiśmie nieprzestrzegającym standardów oceny eksperckiej, będziemy wymagać od kierownika projektu usunięcia numeru projektu z publikacji, a w konsekwencji wykluczenia jej z raportu i zwrotu kosztów poniesionych na opublikowanie takiej pracy".

Planując publikację wyników swoich badań warto sprawdzić:

  • obecność czasopisma na wykazach MNiSW/JCR
  • obecność czasopisma w międzynarodowych bazach danych jak np. SCOPUS czy Web of Science
  • skład komitetu redakcyjnego oraz zespołu recenzenckiego - należy sprawdzić czy wymienione osoby posiadają profile ORCID i Publons oraz czy wymieniają tam tytuł interesującego nas czasopisma.
  • obecność na wykazie potencjalnych drapieżnych wydawców na Beall’s list
     

W przypadku pytań prosimy o kontakt z pracownikami Oddziału Informacji Naukowej – tel. 22 116 60 03, oin@wum.edu.pl 
 

Think.Check.Submit.

Więcej informacji nt. zjawiska drapieżnych wydawców: